بخش سوّم الى اللّه اشكو من معشر يعيشون جهّالا ، و يموتون ضلالا ، ليس فيهم سلعة ابور من الكتاب اذا تلى حقّ تلاوته ، و لا سلعة انفق بيعا و لا اغلى ثمنا من الكتاب اذا حرّف عن مواضعه ، و لا عندهم انكر من المعروف ، و لا اعرف من المنكر ! ترجمه به خدا شكايت مىبرم از گروهى كه در جهل و نادانى زندگى مىكنند و در گمراهى جان مىدهند و مىميرند ! گروهى كه در ميان آنها متاعى كسادتر از قرآن مجيد نيست ، اگر درست خوانده و تفسير شود ! و متاعى بهتر و گرانبهاتر از آن ، نزد آنها وجود ندارد ، اگر آن را از مفاهيم اصليش تحريف كنند ( و مطابق هواى نفس آنها تفسير نمايند ) ! نزد آنها چيزى زشت و ناشناخته‌تر از معروف نيست ! و ( چيزى ) نيكوتر و آشناتر از منكر وجود ندارد ( چرا كه تمام وجود زشتشان هماهنگ با منكرات است و بيگانه از نيكى و معروف ) ! شرح و تفسير در آخرين فراز اين خطبه ، امام ( ع ) شكايت اين گونه جاهلان عالم‌نما و قاضيان نادان و دنياپرست و خودخواه و مغرور را به درگاه خداوند مىبرد و با دلى پر درد و آهى سوزان از آنها شكوه مىكند ، مىفرمايد :